“กะลา” เปรียบพื้นที่เล็กๆ ที่ผู้คนใช้ชีวิตอย่างพึ่งพาและเกื้อกูลกัน “ลัง” คือภาพของการถูกขนย้ายโดยไม่อาจกำหนดชะตาตัวเอง “กะลา-ลัง” เป็นชื่อรวมเรื่องสั้น 8 เรื่อง บอกเล่าชีวิตในชุมชนเล็กๆ แห่งหนึ่ง ที่ทั้งคนไทยเจ้าถิ่นและแรงงานข้ามชาติอยู่ร่วมกัน ทั้งหมดอยู่ร่วมกันไม่ใช่เพราะเลือกโดยสมัครใจ แต่เพราะถูกโครงสร้างสังคมและเงื่อนไขชีวิตบางอย่างผลักให้มาพบกัน เรื่องสั้นแต่ละเรื่องพาผู้อ่านเจาะลึกทั้งด้านที่หลบซ่อนและเปิดเผยของชุมชน ตั้งแต่วงจรหนี้สินที่ไม่มีวันจบ ความคาดหวังการเลี้ยงดูลูกที่ทิ้งบาดแผลไว้ ปัญหายาเสพติดที่แทรกซึมผ่านช่องโหว่ของครอบครัว ระบบส่วยที่ทุกฝ่ายต่างสมยอม ไปจนถึงอคติและความรุนแรงที่เกิดขึ้นระหว่างคนชายขอบแห่งโอกาสด้วยกันเอง
สุดท้ายแล้ว กะลา-ลัง อยากชวนผู้อ่านมองเข้าไปในโครงสร้างที่ทุกคนต่างเป็นทั้ง ผู้ถูกกระทำ และ ผู้มีส่วนกระทำ ภายใต้กะลาใบเดียวกันที่ทั้งโอบอุ้มและบีบคั้นชีวิตไปพร้อมกัน
