นัดฌา’ หรือ Nadja ข้อเขียนชิ้นสำคัญของอ็องเดร เบอรตง (André Breton) นักเขียน-กวีผู้นำขบวนการเซอร์เรียลิสม์ (Surrealism) ที่ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1928 เป็นวรรณกรรมเล่มแรกๆ ของโลกที่ใช้ภาพถ่ายเป็นส่วนประกอบเรื่องเล่า และเรื่องราวที่เป็นมากกว่างานเขียนเชิงสารคดีทั่วๆ ไป
‘นัดฌา’ เปิดทางให้เราอ่าน ทั้งในฐานะของบทบันทึกอันมีเอกลักษณ์ของเบรอตง หรือเป็นนวนิยายแบบเหนือจริง (surreal novel) ที่ในแถลงการณ์เซอร์เรียลิสม์ (Manifeste du surréalisme) ในปี 1924 เขาเคยได้เชื้อชวนให้นักเขียน-นักอ่านสร้างสรรค์ขึ้นมา
ในแง่นี้ ‘นัดฌา’ จึงสามารถเรียกได้ว่าเป็น นวนิยายจำแลง (false novel) ที่เกิดจากการใช้ชีวิตเชิงทดลอง เพื่อเผชิญหน้ากับความบังเอิญ หรือปริศนาที่ซ่อนอยู่ในชีวิตประจำวัน โดยไม่ต้องสร้างเสริมเติมแต่ง แต่ถ่ายทอดมันออกมาอย่างตรงไปตรงมาที่สุด ซึ่งใน ‘นัดฌา’ เบรอตงพยายามแสดงให้เราเห็นแล้วว่า ความเหนือจริง (surreality) ที่เกิดขึ้นในเรื่องนั้นเป็นประสบการณ์จริงของเขา เมื่อเขาก้าวออกจากโลกที่คุ้นเคยไปกับ นัดฌา หญิงสาวที่เขาไม่รู้จัก ผู้แปรผันชีวิตสามัญของเขาให้พบกับเรื่องแปลกประหลาดมากมาย
อแล็ง บาดียู (Alain Badiou) เรียกงานเขียนของเบรอตงว่าเป็นการสืบทอดเจตนารมณ์ของอาตูร์ แร็งโบด์ (Arthur Rimbaud)ในการสร้างสรรค์ความรักขึ้นมาใหม่ (re-inventing love) ผ่านศิลปะงานสร้างสรรค์การดำรงอยู่ และการเมือง ซึ่ง ‘นัดฌา’ ถือเป็นหนึ่งในโครงการความคิดของเบรอตงการพบกันของเบรอตงกับนัดฌาเป็นหนึ่งใน‘เหตุการณ์’ ที่เปลี่ยนแปลงพิกัดชีวิตและความคิดของทั้งสองไปตลอดกาล
