"...หน้าที่ 16 "และลมหายใจที่เหลือเพื่อวันใหม่ ไม่ใช้ลมหายใจต่อจากเมื่อวาน" ซึ่งสามารถ ตีความได้ ว่า “เธอคือคนใหม่”
เพราะ “วันใหม่ที่ไม่ใช้ลมหายใจต่อจากเมื่อวาน” บ่งบอกถึง การตัดขาดจากอดีต และเป็นการ “หายใจใหม่” ในวันนี้ — ด้วยจิตใจใหม่ ตัวตนใหม่ และความรู้สึกใหม่
ว่ากันตามจริง หากมอง “ความหลงใหลที่มีต่อผัสสะ” ในฐานะลายเซ็นทางวรรณศิลป์ของผู้เขียนแล้ว
เราจะพบว่า มันไม่ใช่เพียงองค์ประกอบ(เสริม)ของบทกวี แต่คือกลไกหลักในการรับรู้และสร้างความหมายของโลก ในงานเขียนของสิริวตี..."
MNT
Powered by
MakeWebEasy.com